Geçen gün bir tasarım için ilgili matematiksel bağıntıları çıkartıyordum. Yanımda asistanım da beni takip ediyordu. Ne yaptığımı anlaması için de sesli düşünerek ilerliyordum. En sonuna geldiğimde, bir şeylerin tam yerine oturmadığını fark ettim. Geriye dönüp baktığımda, üçgenin alan formülünü işletirken bir hata yaptığımı gördüm. Tam o anda asistanım, "ben aslında fark etmiştim ama sizin bir bildiğiniz vardır diye sesimi çıkarmadım" dedi.
Sadece akademi değil, hayatın farklı alanlarında insanımızın nasıl bir mantıkla çalıştığını anlatan bir anekdot olarak bunu paylaşmak istedim. Altını çizmek istediğim şey şu ki, insan doğruya doğru demeli, yanlışa da yanlış demeli. Bunu yapmayınca, hatalar birikiyor ve altında eziliyoruz.
Yorumlar
Yorum Gönder