Bunu söylüyorum ama, monolog stilinde konuşup, alkışları toplayıp, ondan sonra da bir demet çiçek eşliğinde hatıra fotoğrafı çektirip gitmek de mümkün. Zaten toplumsal hayatta ve eğitim dünyasında da tartışmak yerine sorgulamadan itaat ve ezber hakim olduğu için, öğrenciler de monolog tarzı konuşmalara alışıklar. Asıl maharet, konuşmaya gittiğim yerde en az benim kadar öğrencileri de konuşturabilmek, ifade hürriyetini tadıp medeni bir şekilde tartışma tecrübesini yaşamalarını sağlamak. İşte bu, en az onlara vermek istediğim mesaj kadar önemli bir olay.
Peki oraya gittiğimde ne mi anlatacağım? Beni alkışlamakta zorlanacakları bir şeyleri...
Resim: Mostafa Meraji
Yorumlar
Yorum Gönder