Çarpıcı Gerçekler

Daha önce yaptığım bir çalışmada (video1, video2), atasözlerimizden ve halk arasındaki kültürden yola çıkarak milli bilinçaltımızla ilgili tespitler yapılabileceğini iddia etmiştim. Geçen gün iki öğrenci konuşurken işittiğim bir söz, şu ana kadar düşünegeldiğim şeyleri tam bir çerçeveye oturttu. Dahası, soru işareti olan durumları da netliğe kavuşturdu. O öğrencilerin ağzından ne mi duydum: Ekmek, Kuran çarpsın ki!

Olay şu ki, millet olarak bizim için bir şeyin gerçekliğinin ölçüsü, onun çarpma potansiyeliyle orantılı. Örnek? Anneniz size "gel buraya yoksa gebertirim seni" diyor, ama bunu hiç yapmıyor. Dolayısıyla annenizin sözlerinin gerçekliği yok. Babanız eğer döven, söven biriyse, onun sözlerinin gerçekliği en üst seviyede. Ateşin yakıcılığı ne kadar gerçekse, babanızın çarpması da o kadar gerçek. Ama babanız sövmek dövmek yerine, nasihat eden bir insansa, o da aynı muameleye tâbi; yani gerçek değil. Ondan dolayı "ileride keşke babamı dinleseydim diyeceksin ama çok geç olacak" sözleri dökülür böyle bir babanın ağzından. Gerçekten çarpıcı, sözlük anlamında çarpıcı, bir duruma düçâr olunca, bu çocuğun aklı başına gelir. Örneğin ekmek kazanamaz hale gelir ve ekmek tarafından çarpılmış olur... Düşünüyorum da belki de Türklerin gittiği özel bir cennet varsa, dayak oradan çıkmıştır!?!?!?

Cennet demişken, Kuran'dan ve Allah'tan bahsetmemek olmaz. İnsanlar lafa gelince doğruluktan, dinden, merhametten vs. bahseder ama uygulamaya gelince "hayatın gerçekleri, piyasa şartları, sistem" gibi daha çarpıcı faktörler karşısında ortada ne Kuran kalır ne de Allah. Belki de uzun zamandır çarpmadıkları içindir... 

Diğer günlükleri okumak için tıklayın

Resim: Marc Sendra Martorell