Ölü Hocalar Derneği

Ölü Ozanlar Derneği (Dead Poets Society), hayatımda iz bırakan filmlerdendir. Robin Williams tarafından canlandırılan sıra dışı hoca karakteri (Mr. John Keiting), hem bir öğrenci olarak hem de bir öğretim elemanı olarak bana ilham kaynağı olmuştur. Gerçi, adamın başına gelmeyen kalmıyor; o ayrı konu.

Okulların açılmasına ve üniversitelerin başlamasına az bir zaman kaldı. Bu dönemki derslerin hazırlıklarını tamamlamak ve öğrencilere kayıtlarda yardımcı olmak gibi rutin işler var bu aralar. Fakat ben bu rutin içerisinde hep bir yenilik peşinde olmak istiyorum. Mesela dönemin ilk derslerinde, öğrencilerim için bir zihinsel duş ve aydınlanma yaşatmanın yollarını düşünüyorum. Buna onlar kadar benim de ihtiyacım var, çünkü aynı şeyi tekrar tekrar yapmak benim için ölümcül. Geçen sene verdiğim dersi bu sene de aynıyla veremem; vermemeliyim.

İşte bu nokta, beni Ölü Hocalar Derneği mevzuuna getiriyor. Her sene aynı içeriği basma kalıp anlatan, senelerdir sınavlarda sorduğu sorular birbirinin aynısı ya da çok benzeri olan, ama bununla beraber, "tahmin edilebilir" davranışlarından dolayı öğrenciler tarafından el üstünde tutulan hocalar... Öngörülebilir olan, az ya da hiç gayret gerektirmeden dersi geçmenizi sağlayacak hocalar, "ballı" kategoriye girerken, yeniliklerle öğrencinin karşısına çıkıp onları gayret etmeye zorlayan hocalar "kazık" kategorisine giriyor. Her kazık hoca, bu nedenle o kategoride değil; bunun da farkındayım. Yine de öğrenciden görülen muamele açısından sonuç değişmiyor. 

Sonuç, aradan yıllar geçtikten sonra hayatı ve büyük resmi artık görmeye başlamış olan öğrencileriniz sizi ziyarete geldiğinde değişiyor.

Diğer günlükleri okumak için tıklayın

Resim: Razvan Chisu