Herkes Müslüman Oluyor

Bir cami imamı, bir esnaf ve bir de yurtdışı görmüş akademisyen Cuma çıkışı denk gelirse n'olur? Kaçınılmaz ve kaçırılmaz bir fıkra olur tabi... Hemen gülmeyin ya, bi saniye!

Cami avlusundaki mermerin üstüne çıkmış ve orada mahsur kalmış bir solucanı kurtarmaya çalışırken yakalandım, bu ikiliye. Esnaf adam, elimdeki yaprağa almaya çalıştığım solucanı görünce "onlar zarar vermez, bırak orada" dedi. Tam "ben onu kurtarmaya çalışıyorum..." diyecektim ki, imam söze daldı, "Adem Dayı, ne diyon ya sen; bak adam, ne güzel, bir canlıya yardım ediyor. Allah razı olsun kardeşim, adın ne, ne iş yaparsın?" Böylece başladı kısa sohbet. 

Benim akademisyen olduğumu öğrenince, ikisi de "belli zaten okumuş adam olduğun" dediler. Onlar böyle bana pas açınca, içimdeki öğretmen hemen pozisyonu değerlendirmek istedi: "Mesele okumakta değil, mesele kendini büyük görmemekte. Allah bu tabiatı bize emanet vermiş. Korumamız lazım" dedim. Ben öyle deyince, tabii olarak söz çevrecilere geldi, oradan da Green Peace gibi dış merkezli kuruluşlara. Ve bir anda bizim solucan arka plana atıldı. Konu kafirler ve müslümanlar ikilemine dayandı.

Ben "12 sene yurt dışında kaldım, onlar bizden daha müslümanlar" deyince, imam hemen yapıştırdı, "zaten biz müslümanlar dinimizi güzel temsil edebilsek, bütün insanlar İslam'a koşa koşa gelir." O böyle deyince, gariban solucanı ben de unuttum.

"Sizce İslam'ı en güzel kim yaşamıştır?" diye sordum imama,

"Peygamberimiz tabi ki" dedi.

"E peki onun zamanında bütün insanlar İslam'a koşmuşlar mı yoksa kafirlerle büyüklü küçüklü savaşlar mı olmuş?" deyince, imamın suratı asıldı.

"Sen peygamberimize laf mı ediyon? Okumuş adam dedik; sen de onların arasında kala kala onlara benzemişsin. Töbe et..."

Kendimi gülümsemeye zorladım ama yapamadım. Selam verdim ayrıldım oradan. Solucana n'oldu Allah bilir.

Diğer günlükleri okumak için tıklayın

Resim: Katerina Kerdi