Kayalar ve Denizler - 2

Uzun seyahatler sırasında etraftaki dağlara ve tepelere baktığınızda (bakıyorsunuz değil mi?), farklı renk veya tonlarda, sanki üstüste konmuş kumaşları andıran katmanlar görürsünüz. O katmanlar size bir hikaye anlatır. 

Eskiden, yani çoook eskiden, bir kaç yüz milyon yıl önce falan, aslında o gördüğünüz dağ katmanları, sular altındaymış. Suyun içinde dibe çökelen ve farklı kimyasal içeriği olan tozlar, birbiri üstüne gele gele o katmanları oluşturmuş. Mesela, yağmurların çok olduğu bir yüzyıl yaşanmış. Etraftaki dağların üstündeki demir bileşiklerini içeren topraklar suyla beraber akmış, akmış, o göle dökülmüş, sonra da gölün dibine çökmüş. Böylece kızıl renkli bir katman oluşmuş. Mesela, uzaklarda bir volkan patlamış. Onun püskürttüğü tozlar ve lavlar, zamanla bu göle ulaşmış. Ortaya siyah veya gri renki katmanlar çıkmış. Aradan binlerce yıl geçmiş ve üstüste yığılan bu katmanlar, ağırlıklarından dolayı alttakileri taşlaştırmış. Jeolojik plakaların sıkışmaları ve hareketi nedeniyle de bizim kumaş katmanları bükülmüş ve dağ haline gelmiş. Ama o kadar ağırlarmış ki, katmanlar ortadan caaart diye yırtılmış. Bir kısmı yükselmeye devam ederken diğer kısmı aşağıda kalmış. Sonra aradan yüzlerce milyon yıl daha geçmiş. İnsan diye bir yaratık çıkmış. O katmanlara baka baka bu esrarengiz hikayeyi ortaya çıkarmış. Sonra o insanlardan biri, yani bu ben oluyorum, demiş ki: "Bu jeoloji mevzuu, aynen insan psikolojisinin gelişimine ve şuuraltı yapısına benziyor. İnsanların da özellikle küçükken yaşadıkları olaylar, o olayların hissettirdiği duygular, o kişinin zihninin dibine çöküyor, şuuraltı yapısını oluşturuyor, algı dinamiklerini kökünden etkiliyor. Böylece çözülmesi gereken bir bilmeceye dönüşen insanın anlaşılabilmesi için de yüce yaratıcı, dış dünyayı iç dünyaya bir ayna gibi yaratıyor."

"Onlara, ufuklarda ve kendi nefislerinde ayetlerimizi göstereceğiz ki böylece onun hak olduğu kendilerine açıkça belli olsun." (Fussilet Suresi, 53)

Diğer günlükleri okumak için tıklayın 

Resim: Gary Yost